01 maart 2010

*



Ik herinner me een gedicht dat ik nooit

schreef, waarin het woord bunker

veel wind door zich heen laat gaan

en rijmen moet op hunker.


Het tocht er van hartstocht.

Alles moet zich vasthouden.

Als het over is blijken wij


elkaar vast te houden.

Wat nu.


Nu, dus.


Herman de Coninck

12:08 Gepost door La petite Clémence | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.