27 maart 2010

La nuit maman pleure, la nuit maman dort pas

Jaa fuck. Om half 3 vanmorgen was ik thuis, maar om half elf heeft de hond me wakker geblaft omdat iemand aan de deur stond. Eén keer zijn naam zeggen en hij ligt weer stil in zijn mand, maar om zijn naam te zeggen moet ik a. wakker zijn, b. opstaan, want vanuit mijn kamer hoort hij me niet tot in de keuken. Dat betekent op de overloop gaan staan, smeken om weer naar je bed te gaan, en eens aangekomen beseffen dat je te wakker bent om weer in te slapen. GNNN.
En straks 'moet' ik naar een feestje in Antwerpen, en als ik er ben ga ik het wel fijn vinden maar eigenlijk zou het me op dit moment gestolen kunnen worden.

Ha, mama is brood van Hermans gaan halen.
Pure moederliefde elke keer ze mij dat brood koopt. Dan komt ze zo binnen met een grijns op haar gezicht en is heel mijnen dag goe. Hermans, vraag mij is ten huwelijk.

13:56 Gepost door La petite Clémence | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.