12 april 2010

Ik wil een shotgun.

Zo. Wel mijn emoties zijn weer wakker, dat moet ik hem geven. Lul.
Ik heb gehouden van een man die dacht mij voor de gek te kunnen houden. Het werd hem te heet onder de voeten, ik was niet te ingewikkeld; ik was TE SLIM. Ik dreigde hem door te hebben. Dat is bij deze alsnog gebeurd.

Allerlei ideeën schieten door mijn hoofd, ik wil met een baseballbat zijn knieën breken of zijn kop keihard tegen een muur meppen. 't Is ambras in Zuid-Afrika, wel, als hij moederke Theresa wil gaan uithangen daar, hoop ik dat hij op een bus zit met een bom in. Als ik weer op m'n kot ben, knip ik dat hemd in kleine stukjes. En elke week krijgt hij een stukje in z'n kutbrievenbus.

Het wordt moeilijk vannacht. Mijn vrienden zijn allemaal moe van het (biestige!) weekend, dus heb ik hen niet gezien en blijft dit allemaal in mij rondstromen. Ik zou niet gekwetst moeten zijn maar stiekem kan hij het nog. Hoe durft hij.
Mja.

21:39 Gepost door La petite Clémence | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Kijk uit met wat je wenst.

Gepost door: mandragora | 12 april 2010

Meisie toch, wees wat liever naar uzelve dan lukt 't ook naar je vroegere liefde toch.
Is het wel liefde geweest?? Kan toch vast nie he.
Oh ja luister naar de Nocturnes van Chopin....

Gepost door: enscho | 13 april 2010

Geen nood! Ik spui hier al mijn ongenoegen, precies omdat ik er niks van uitvoer. Dus Mandragora, geen nood :)
De Nocturnes! Keigoei idee.

Gepost door: Clémence | 21 april 2010

De commentaren zijn gesloten.