04 maart 2011

Running feet beats my blood

Morgen is het vrijdag. Technisch gezien is het zelfs al vrijdag.
Ik heb niet eens zin om uit te gaan.
Geen zin om me op te tutten, de hele avond op een kruk te zitten, misschien een dansje te zetten en stomdronken naar huis te sukkelen. Alleen. Een vijftigtal euros lichter, voor niks. Voor een beetje minder gepieker, misschien. Misschien ook niet.
Bovendien wil ik hem niet tegenkomen. Ik zal hem morgen sowieso in de les moeten zien en dat lijkt me voorlopig genoeg emotionele kneuzing. En toch plan ik al wat ik morgen ga aandoen, alsof dat nog iets uitmaakt.
Een punchbag, dat zou ik moeten hebben.
Ga ik kapot, denk ik dat maar, of word ik sterker?
What's going on, what's going on.

00:40 Gepost door La petite Clémence | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Het is niet zo belangrijk dat je voor hem iets moois aandoet, wel dat je iets moois aandoet om je zelfrespect te behouden.

Gepost door: een man | 04 maart 2011

Ik kies altijd voor respectabele outfits! Mijn temperament is iets te koel om naar het vulgaire af te glijden of zo. Wat ik hier bedoelde was dat ik in mezelf dacht "zal hij dit ook mooi vinden", terwijl dat me niet zou mogen uitmaken.

Gepost door: Clémence | 23 maart 2011

De commentaren zijn gesloten.