23 maart 2011

Hunting for witches

Het gaat beter. Of eerder, het gaat niet slechter. Omdat ik deze week mijn stage tot een goed einde wil brengen, heb ik blijkbaar ergens de energie gevonden om al het persoonlijk gevoelsmatige op pauze te zetten.
Helaas moet ik vroeg beginnen, en de vermoeidheid weegt door wanneer ik thuiskom. De honden begroeten en met hen de bossen in trekken met dit mooie weer, zoals ik zou kunnen op een gewone lesweek, lukt me niet. In plaats daarvan ga ik naar mijn kamer, doe ik de gordijnen toe, de tv aan (stilte zou onuitstaanbaar zijn) en probeer ik niet te denken aan de ellende en de stress van het ziekenhuis.
Maar ik blijf ervan overtuigd dat hersenen en zenuwbanen zich aanpassen aan langdurende situaties. Dus als ik lang volhoud, zonder te piekeren of irrationele pieken in angstgevoelens, dan zullen die ook minder toegankelijk worden in de toekomst.
De aanhouder wint.

20:55 Gepost door La petite Clémence | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.